Het gaat niet volgens plan…

Vroeger was dat een zin die ik regelmatig gebruikte, tegenwoordig bijna nooit meer. Waarom? Omdat ik – sinds onze beslissing in 2017 om naar een totaal andere plek te verhuizen – heb geleerd dat het leven eigenlijk nooit volgens ‘het plan’ gaat, tenzij je geen concreet plan maakt… Snap je nog wat ik bedoel?

En elke keer opnieuw krijg ik daar een reminder aan, op de momenten dat ik mijn hoofd en hersenen te veel voorrang verleen, en stiekem toch van alles wil regelen en fixen ;-)

Zoals een paar weken geleden, tijdens de praktijkdag van module 5. Deze draait helemaal om body- en energywork. En dat is best een volle dag, omdat er veel te vertellen is, maar ook te ervaren. Ik had al wat geknipt in de inhoud, vanuit de ervaringen van vorige jaren, maar had toch en prachtig draaiboek voor de dag, wat ons allen fijn door de leerervaring van die dag zo leiden. Zo had ik bedacht ;-)

Nou, niet dus.
Alles liep totaal anders, vanaf minuut 1.

Ik stond al niet lekker op, omdat ik slecht geslapen had en de overgangsklachten de dag ervoor vrij pittig opspeelden, en dan zijn mijn hersenen net een pot appelmoes. Dus ik wist al: ik kan niks uit mijn hoofd vertellen. Dit is een thema waar ik momenteel sowieso aan werk (want het is uiteraard ook helemaal niet erg om van notities te spreken) maar op dat moment stond het idee me ineens heel erg tegen.

Ik had het plan dat we het praatrondje in de middagpauze zouden doen, om lekker veel praktisch tijd te hebben, maar dat moest echt anders, omdat twee studentes veel te vertellen hadden en het belangrijk was dat eerst te bespreken.

Daarna zou ik prachtige info delen, maar het lukte me niet vanwege dat pot-appelmoes-hoofd. En inmiddels voelde ik wel zoveel innerlijke druk omdat ik van mezelf vond dat ik compleet verzaakte een goede docent te zijn, en de studenten te kort deed omdat ze nu niet kregen waar ze voor betaald hadden, dat het meebewegen ook lastig werd. Dus dat eerst maar benoemd, hoe ik me voelde en dat ik het daar moeilijk mee had. Eerlijk zijn is in deze situaties echt altijd het beste, want ook ik ben maar een mens en zo haal je de druk ook van de ketel voor jezelf.

Over naar Plan B: door naar praktijk. Dan zou daar het een en ander wel uitgelegd worden. Idee was om een complete energetische behandeling te laten zien, als voorbeeld, waar vanuit de studentes de afgeleide variant, die je tegen kan komen tijdens sessies, zouden kunnen leren. Je raad het al: ook plan B was niet de bedoeling. Daar stak Bowie een stokje voor. Wat natuurlijk precies was wat ik nodig had, die boodschap van een paard, toen kon ik het pas helemaal loslaten en de dingen laten gebeuren zoals ze – schijnaar – mochten zijn. En helemaal goed natuurlijk, want uiteindelijk kan Bowie dergelijk werk veel beter dan ik :-)

Gevolg was een prachtige ochtendsessie waarin Bowie Marianne geholpen heeft om los te laten, en haar te laten ervaren hoe het is om in en uit verbinding te zijn met datgene wat moeilijk is.

Eigenlijk compleet in lijn met mijn verhaal hierboven natuurlijk… Als je in verbinding bent met jezelf en het grotere geheel, kan je volgen en meebewegen. Dan stroomt het, ook als het lastig is. Als je dingen probeert weg te drukken, controle probeert te houden of de boel vanuit je hoofd blijft benaderen, dan raak je  uit verbinding en stroomt het niet meer. Dan blokkeer je van binnen en ontstaat er een vorm van lijden.

Ikzelf mocht dus ook weer even extra ervaren dat ik ‘het plan’ losser mag laten, en ‘het leven’ mag laten gebeuren zoals het komt. Maar ook: dat ik dat juist heel goed kan kan en er op mag vertrouwen dat ‘het goed komt’. Als ik maar dicht bij mezelf blijf. Dat heeft me in de weken erna overigens ook weer geholpen, want in de drukke periode voor de vakantie neig ik toch sneller weer naar ‘hoofdzaken’.

Bovendien heeft het me doen besluiten om de verdeling theorie/praktijk aan te passen voor volgend jaar, ook een nuttig inzicht. Volgend jaar gaat het vast wel volgens plan ;-)

Ps: geen zorgen, de foto’s zijn met toestemming geplaatst. Uiteraard doe ik dit nooit zomaar.